środa, 18 kwietnia 2012

Rozdział dziewiętnasty

PAULIN.
Od dwóch dni w domu panowała okropna atmosfera.Wszyscy byli przygnębieni,czasem cicho popłakiwali w pokoju.Zayn wpierw nie chciał uwierzyć w śmierć swojej dziewczyny,ale gdy w końcu w telewizji było o tym to uwierzył.Zamknął się w sobie.Trasa koncertowa została odwołana.Mamy żałobę.To wszystko jest takie okropne..Nigdy nie sądziłam,że coś takiego może się przytrafić akurat nam.Akurat JEJ.Nadal się z tym nie pogodziłam.W dodatku jestem w ciąży.Nie wiem jak sobie poradzę..
NIALL.
Na pogrzebie wszyscy płakaliśmy.Było pełno paparazzi,ale Zayn ich wygonił.Przynajmniej próbował.Na koniec uroczystości w siódemkę zostaliśmy przy grobie.Jeszcze nie dawno Gabriel była z nami,wygłupiała się itp.A teraz leży tam..pod ziemią.I już nigdy nas nie zobaczy.
-Chodźmy już..- powiedziałem do wszystkich,kiedy zaczęło być mroźno.
-Wy idźcie -  usłyszałem cichy głos Zayna,a w jego oczach kolejne łzy.Liam położył czerwoną różę na pomniku,a Zayn..On nadal siedział w bezruchu.
LIAM.
Okropnie było patrzeć na to wszystko.Na cierpienie Zayna,zresztą Gabriel też była mi bardzo bliska.Jak siostra..może nawet coś więcej? Ale,nie..Ja mam Daniell,kocham ją nad życie.Ona miała Zayna,on miał ją.Przez tą jedną kłótnię,przez ten cholerny samolot,wszystko się spieprzyło! Po części,może i tak miało właśnie być?Ale,czemu ona?
ZAYN.
 Codziennie miałem koszmary.Nie dawało mi spokoju,że Gabriela leży w zimnym grobie,w ziemi.Ciągle śniła mi się jej śmiejąca twarz,która potem przeradzała się w potwora.To było okropne.W gazetach ciągle pisało o losach One Direction.Wkurwiające.Reporterzy nigdy nie dadzą nam spokoju,tak? Nawet w tak okropnym czasie..To chore. Mam cholerną świadomość,że to wszystko moja wina.Bo to w sumie jest moja wina.Wizyty u psychologa nie pomogły..Najwyraźniej sam muszę się z tym uporać.                                             


~ trzy lata później ~
Żałoba chłopaków trwała rok.Potem znowu zaczęły się koncerty,wywiady i sesje zdjęciowe,oraz tego typu rzeczy.Chłopcy nadal się pogodzili się z świadomością straty bliskiej osoby.Wiadomo,każdemu byłoby ciężko.Sześć miesięcy po śmierci Gabrieli,Karina urodziła dziecko,które nazwali na cześć zmarłej.Była to dziewczynka.
Harry po dwóch latach w końcu odnalazł drugą połówkę.Szatynkę o brązowych włosach i zielonych oczach.Jego ideał.Nazywała się Samara.Gdzieś na dnie serce,czuł pustkę i szczerze uczucie do Gabriel,ale nic nie dało się zrobić.Liam wraz z Daniell pobrali się tydzień temu.Mieli piękny ślub,a owocem ich miłości stał się skarb.Jak się pewnie domyślacie było nim dziecko.A tak właściwie bliźniaki.W życiu Niall coś się zmieniło.Najważniejsza dla niego była Karina no i Gabriel.Dwie najbardziej ważne i potrzebne osoby w jego życiu,otóż na drugim miejscu nadal królowało jedzenie..Louis kręcił zaczął spotykać się z Cher - koleżanka z x-factora.Na początku zwykłe koleżeństwo,jednak po czasie przerodziło się to w prawdziwe uczucie..A co z mulatem? Zayn nadal starał się odwiedzać grób przynajmniej dwa razy w tygodniu.Zawsze na pomniku kładł piękne czerwone róże.Znak miłości..wiecznej? 
Miał przeczucie,że śmierć ukochanej to jego wina,ale kto mógł przewidzieć katastrofę? Nikt.Po prostu..Wiele dziewczyn próbowało zdobyć serce chłopaka 'pocieszając' go po stracie najbliżej osoby,jednak Malik nie dał za wygraną.Pozostał wierny jedynej kobiecie jego życia..

20 komentarzy:

  1. Ja cie i znowu rozryczałam się jak małe dziecko ;/
    Epilog... hmmm słowo świetny nie pasuję nie przy takim zakończeniu ;/ Oczywiście jakby podejś do niego bez żadnych emocji (chociaż chyba się nie da) to to słowo idealnie oddaję jego charakter. Chociasz każdy twój rozdział tego opowiadania był niesamowity ;)
    Chciałabym podziękować za to, że dodawałaś nowe rozdziały, które jak sądze w nie jednej z czytających je osób wywołały wiele emocji. Zarówno pozytwnych jak i negatywnych. Za twoją niesamowitą wyobraźnię, której tylko można pozazdrościć :)
    Podsumowując dziękuję za wszystko ;)
    Życzę weny w pisaniu mam nadzieję kolejnych opowiadań.
    Paula ;*

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jejciu,dziękuję Ci : ) Strasznie mi miło,że Ci się podobały wszystkie opowiadania i wg : ) :*

      Usuń
  2. No i teraz zafunduj mi chusteczki do wycierania łez. :D
    Jak najbardziej cudowny epilog.:) Szkoda mi Zayna, no ale jakby nie było to po troszku przez niego. :D

    Przyjemnie się czytało. :} XX

    OdpowiedzUsuń
  3. Oczywiście cała paczka chusteczek poszła , ale z jednej strony dobrze szkoda mi Zayna , nawet bardzo , dzięki że dodawałaś takie fajne rozdziały i skończyłaś smutno ale wspaniale . Nie wiem jak to wyrazić ale cały czas przypominam sobie początki tego bloga jak Gabriel wyjechała do Anglii i się poznała z chłopakami . Cały czas mam to przed oczami . Nie mogę sobie zapomnieć tego wszystkiego co przeszła Gabriel i ja jakby duchem wraz z nią
    Bezcenny rozdział ;)
    Pozdrawiam . ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. miło to słyszeć : ) Dziękuję,że byłaś razem ze mną,blogiem przez te dziewiętnaście rozdziałów : ):*.

      Usuń
  4. o jprdl. ja tu sobie ładny makijaż robie i wszystko na marne. Piekny epilog. Wgl. piekne opowiadanie poryczałam sie jak małe dziecko. Mam nadziej że 2 bloga nie skończysz tak szybko

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. haha : ) dzięki :*. Drugiego,w ogóle nie mam zamiaru kończyć,nie bój nic! :D.

      Usuń
  5. Super !! Kurde ale sie popłakałam <333 Gratuluje pomysłowości MÓJ biedny Zayn ;***

    OdpowiedzUsuń
  6. Exrta! ;) Gratuluję pomysłów..;p Pozdrawiam..

    PS. Zapraszam na bloga mojej koleżanki, nie jest on co prawda o 1D, ale o grupie przyjaciół... Bardzo serdecznie go polecam ! http://friends-forever-14.blogspot.com/
    I zapraszam do komentowania.. ;p

    OdpowiedzUsuń
  7. Ten komentarz został usunięty przez autora.

    OdpowiedzUsuń
  8. Ten komentarz został usunięty przez administratora bloga.

    OdpowiedzUsuń
  9. niallerx3.blogspot.com Zapraszam na mojego bloga o chłopcach z 1D . : )

    OdpowiedzUsuń
  10. Proszę dodaj szybko nowy rozdział, bo nie mogę się doczekać:) Zapraszam również na mój blog z opowiadaniem o naszym siatkarzu Bartku Kurku:) http://siatkarskamilosc.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  11. TO JEST PIĘKNE!Jak zaczęłam czytać już miałam łzy w oczach.Ty powinnaś zacząć pisać o nich książki.Kobieto masz talent.

    OdpowiedzUsuń
  12. Super piszesz <3 Zapraszam do mnie : http://littered-with-happiness.blogspot.com/.

    OdpowiedzUsuń
  13. nowy rozdział na http://hard-bland-sensitive.blogspot.com/ zapraszam do komentowania, wyrażania swojej opini : ) - jess

    OdpowiedzUsuń
  14. Świetny blog! Tymczasem zapraszam na http://timeofchanges-1d.blogspot.com/ nowe opowiadanie :) Mam nadzieję,że nie zignorujesz tego i docenisz mój czas i prace jaką włożyłam w nie.

    OdpowiedzUsuń
  15. Super rozdział *O* czekam na nexta.

    Zapraszam do siebie i liczę na rewanżyk ;) http://never-stop-dreaming-one-direction.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  16. http://imaginy-z-1d-olcik.blogspot.com/ <--Zapraszam.
    Może spodobają ci się opowiadania o One Direction jakie piszę =)
    A może chcesz żebym napisała coś specjalnie dla ciebie?

    OdpowiedzUsuń